Het is 26 augustus 2003. De Tweede Kamer spreekt over de invoering van de Wet Werk en Bijstand, de nieuwe bijstandswet.
Jan de Wit, Tweede Kamerlid voor de SP, woordvoerder op Sociale Zaken:
‘Mijn fractie vreest dat er grote problemen ontstaan bij de gemeenten, maar nog meer dat de mensen die een beroep moeten doen op deze wet, uiteindelijk te maken krijgen met armoede. Wij noemen deze wet daarom niet de Wet werk en bijstand, maar de Wet Water en Brood. De solidariteit is weg in deze samenleving, het gevaar van het ontstaan van armoede is levensgroot en het perspectief voor mensen om daaruit te komen, ontbreekt op dit moment.’
Staatssecretaris Rutte krijgt een Kamermeerderheid voor de Wet Werk en Bijstand. Inmiddels zijn we acht jaar verder. Het aantal mensen met een bijstandsuitkering daalt vanaf 2004 tot eind 2008 drastisch om daarna weer te stijgen. Mensen komen wel uit de bijstand, maar niet uit de armoede.
De laatste armoedecijfers (Bron: CBS en SCP Armoedesignalement 15 december 2010) laten een stijging zien van het aantal werkende armen naar meer dan een half miljoen (576.000 personen). 59% van de mensen die arm zijn, zijn werkende armen.
1 opmerking:
Omdat de huren abnormaal hoog zijn dat komt door dat Bijna alle instellingen zijn geprivatiseerd om hoge prijzen te vragen voor hun diensten en doen en laten wat zij willen straks krijgen we hier De Arabische taferelen.vroeg of laat dit pikt het volk niet langer meer.
Een reactie posten